W 1882 roku, podczas patagońskiej konkwisty, pracownik przez armię duński kapitan Gunnar Dinesen produkuje na pustyni prace inżynieryjne. Jego 15-letnia córka Ingeborg zakochuje się i przechodzi z zielonym żołnierzem. Ojciec rusza na badania. Pustynia staje się sceną, na jakiej przebywają się ludzie, zwierzęta i duchy, do głosu dochodzą sprzeczne interesy zbiorowości, władz i światów. W minimalistycznych, statycznych kadrach Alonso zamyka rozpaczliwą walkę człowieka osadzonego w ryzach bajki i domowych pragnień.