Dwunastoletni Oskar nie jest panów. Każdego dnia jest nękany przez silniejszych kolegów, którym nie zdoła się przeciwstawić. Pewnego dnia spotyka tajemniczą dziewczynkę o imieniu Eli. Jej pojawienie się rozpoczyna serię morze i złych wydarzeń. Oskar przekazuje sobie sytuację, że Eli nie jest szarą istotą. Akurat jest jej zimno. Nie jada słodyczy. Nie tworzy jej punktu ułożenie kostki Rubika. Z postępem czasu chłopiec skłania się, że córka nie może istnieć bez ludzkiej krwi. Dziecięca więź pokazuje się jednak mocniejsza niż strach.