Film Zeffirellego więc jedyna z najskuteczniejszych adaptacji filmowych wielkiego dzieła Szekspira – nieśmiertelnej historii dramatu miłosnego dwojga nastolatków uczęszczających do ostrych sobie klanów rodzinnych. Szczególnie godne przyczyny są tu: wspaniała scenografia, mistrzowskie zdjęcia, wytworzone przez laureata Oscara Pasquale De Santisa, a jeszcze świetna, nawiązująca do konstrukcji z epoki muzyka Nino Roty. Wiarygodności dodaje filmowej historii wiek odtwórców głównych funkcji, piętnastoletniej Olivii Hussey i siedemnastoletniego Leonarda Whitinga – rówieśników bohaterów przedstawionych przez Szekspira.